Bezoek ontvangen...ย
Hoe is dat voor jouw hond??
Bezoek over de vloer, het lijkt zo gewoon. De bel gaat, mensen komen binnen, jassen uit, koffie aan. Voor ons een gezellig moment, maar voor veel honden is het een situatie vol spanning, prikkels en onduidelijkheid.
En het gedrag dat we dan zien, vertelt veel over hoe een hond zich werkelijk voelt.
Er zijn honden die vol enthousiasme naar het bezoek rennen, springen, kwispelen en bijna door het plafond gaan.
Er zijn honden die juist rustig even komen snuffelen en daarna hun eigen gang weer gaan.
Er zijn honden die in een hoekje kruipen en hopen dat niemand ze ziet.
En er zijn honden die blaffen, grommen of zelfs uitvallen zodra iemand binnenkomt.
Al die reacties lijken verschillend, maar ze hebben รฉรฉn ding gemeen: ze vertellen iets over de emotie van de hond. En als we goed kijken, is het gedrag vaak helemaal niet zo vreemd.
De hond die
In een hoekje wegkruipt
Bezoek komt binnen, iedereen zegt gedag en jouw hond verdwijnt stilletjes. Onder de tafel, achter de bank of in zijn mand. Veel mensen vinden dat zielig en proberen contact te maken. Ze praten zachtjes, buigen zich naar hem toe of bieden wat lekkers aan.
Maar voor een bange hond is dat vaak te veel. Een hond die eten aanneemt, doet dat niet omdat hij zich veilig voelt, maar omdat hij over zijn eigen grens gaat. Hij kiest voor het voertje, niet voor het contact. En juist dat kan fout gaan: een plotselinge beweging, een hand te dichtbij, en de hond schrikt of hapt.
De beste manier om hem te helpen is hem met rust te laten. Geef hem de ruimte om zich veilig te voelen.
Als je zegt negeer hem maar, betekent dat ook echt: niet kijken, niet praten, niet voeren. Rust is voor zo n hond geen straf, het is een vorm van veiligheid.
Wil je toch iets met voer doen, laat dan jouw hond het juist van jou krijgen. Jij bent de vertrouwde persoon, dat voelt veilig. Leg of geef iets lekkers op zijn eigen plek, terwijl het bezoek hem blijft negeren. Zo wordt bezoek een voorspeller van iets leuks, zonder dat je hem naar de mensen toe lokt. Hij hoeft nergens heen, hij hoeft niets te doen. Hij mag blijven waar hij wil.
Dat betekent niet dat hij daarna meteen klaar is voor contact. Je blijft dit rustig begeleiden. Stap voor stap. Eerst vertrouwen, dan pas ontdekken.
De hond die
Blaft naar bezoek
Dan de hond die alles van zich afblaft zodra er iemand binnenkomt. Hij maakt voorwaartse bewegingen, blaft hard en lijkt soms zelfs dreigend.
Mensen zeggen dan weleens: hij doet niks hoor. Maar zo n hond meent het wel. Hij voelt zich bedreigd en roept eigenlijk: ga alsjeblieft weg.
Soms hoor ik: als iedereen zit, gaat hij wel liggen. Maar vaak ligt die hond niet omdat hij zich ontspant, hij ligt omdat hij de situatie in de gaten houdt. Tot iemand opstaat, en dan begint alles opnieuw.
Mijn advies: geef deze honden een veilige, afgebakende plek. Dat mag in dezelfde ruimte, bijvoorbeeld met een puppyren of achter een hekje, zolang de hond zich daar prettig voelt en niet steeds met het bezoek geconfronteerd wordt. Voor sommige honden werkt een andere kamer beter, en dat is ook prima.
Belangrijk is dat het een plek is waar hij zich niet hoeft te verdedigen en waar niemand iets van hem vraagt.
En nee, dat is niet zielig. Het is juist gekker om een hond die zich zo onveilig voelt te laten worstelen tussen angst en verantwoordelijkheid. Het is fijner voor jou, rustiger voor je bezoek en eerlijker voor de hond.
De hond die
Over enthousiast is
En dan hebben we nog de hond die zo blij is met bezoek dat hij zichzelf bijna verliest. Hij springt, draait rondjes, likt handen en wil er het liefst middenin staan.
Veel van die honden hebben dat gedrag ooit aangeleerd. Want ja, bij een jonge pup vonden we het schattig. Iedereen lachte, aaide en moedigde het aan. En iets wat je eenmaal hebt geleerd, kun je niet meer niet weten.
Dat gedrag weer afbouwen is niet eenvoudig. Het vraagt duidelijkheid en consequent gedrag van de mensen om hem heen.
Een vaste plek helpt. Een plek waar je hond graag wil zijn en waar rust vanzelf ontstaat.
Als er rust is, kan de hond in kalmte contact zoeken. En dat is hoe opvoeding hoort te beginnen: in rust, niet in de hectiek.
Corrigeren als het al druk is, maakt het alleen maar moeilijker. De hond begrijpt niet wat er van hem verwacht wordt en kan zich zorgen gaan maken over bezoek of andere honden.
Aanleren werkt wel. Rustig gedrag belonen, voorspelbaar zijn en duidelijk communiceren. Zo leert je hond dat bezoek prima is, zonder dat het een dolle boel hoeft te worden.
De hondย
Die rustig komt begroeten
En dan is er de hond die rustig even komt snuffelen bij het bezoek en daarna zijn eigen gang gaat.
Veel mensen vinden dat maar ongezellig. Hij komt niet eens bij me zitten.
Maar eigenlijk is dit het mooiste wat je kunt zien. Een hond die zich zรณ ontspannen voelt dat hij geen enkele spanning ervaart bij het binnenkomen van bezoek. Hij hoeft niets te controleren, niets te bewaken, niets te vermijden. Hij kan gewoon zijn.
Dat is balans. Geen stress, geen opwinding, geen angst.
Gewoon rust.
En als we eerlijk zijn: is dat niet precies wat we allemaal willen?
Drie pakketten
Dogability
Childability
